கேள்வி பதில்
கேள்வி பதில்
Showing posts with label ஆன்மீகம். Show all posts
Showing posts with label ஆன்மீகம். Show all posts

ஆன்மீகம் என்றால் என்ன?

மனித வாழ்க்கையின் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்துக்குப் பிறகு; தான் தேடிய எதுவுமே உண்மையில்லை, தான் தேடிய அனைத்துமே அழியக்கூடியவை என்று மனிதர்கள் உணர்ந்து.

ஏன் பிறந்தோம்? ஏன் மனிதனாகப் பிறந்தோம்? ஏன் வாழ்கிறோம்? ஏன் மரணிக்கிறோம்?. மரணத்துக்குப் பிறகு எங்கே செல்கிறோம்?. மரணத்துக்குப் பின்பாக என்ன நடக்கும்?. எப்படி எந்த கேள்விக்கும் விடை தெரியாமல், அறியாமல் அலைந்து கொண்டிருக்கும் மனிதர்களை நெறிப்படுத்த உருவானதே ஆன்மீகம். மனித அறிவுக்கு எட்டாத விசயங்களுக்கும், மனிதனுக்கு உருவாகும் சூட்சமத்தைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கும் விடைக்கான வழி சொல்வதுதான் ஆன்மீகம்.

மனித உடலைத் தாண்டிய அறிவும், தேடுதலும்தான் ஆன்மீகம்.

ஜீவசமாதி என்றால் என்ன?

ஒரு ஆன்மா (உயிர்) இந்த உலகில் வாழ வேண்டுமென்றால் உடல் தேவை. உடல் அழித்துவிட்டால் உயிரால் இந்த உலகில் வாழ முடியாது. உடலைப் பிரிந்த உடல் அழிந்துவிடும், உடல் அழிந்தால் அந்த உடலுக்குச் சொந்தமான ஆன்மா ஆவியாக மாறிவிடும். ஆவியான ஆன்மா அதன் இஷ்டம் போல் இயங்க முடியாது. அதனால்…

நம் சித்தர்களும் ஞானிகளும் அவர்களுக்கு இந்த உலகில் கடமைகள் மீதமிருந்தும், ஆயுள் முடிவு நெருங்கிவிட்டால் அவர்களின் உடல் அழியாமல் இருக்க சில பயிற்சிகளையும் வழிமுறைகளையும் பின்பற்று தங்களின் உடலை அழியாமல் பாதுகாப்பார்கள்.

அந்த உடலைக் குறிப்பிட்ட நேரகாலத்தில் சமாதியில் வைத்து மூடிவிடுவார்கள். அவர்களின் உடலில் அசைவு இல்லாமல் இருந்தாலும் உயிர் அந்த உடலின் உள்ளேயே ஒடுங்கியிருப்பதால் அதற்கு ஜீவ சமாதி என்று பெயர் வைத்தார்கள். ஜீவசமாதியை அடைந்தவர்களின் நோக்கம் நிறைவேறும் வரையில் அந்த சமாதியில் உடலும் உயிரும் அழியாமல் இருக்கும்.

உலக வாழ்க்கையிலிருந்த போது அந்த சித்தர், ஞானி, மகான், என்னவெல்லாம் செய்தாரோ, அவருக்கு என்னவெல்லாம் ஆற்றல் இருந்ததோ அவை அத்தனையும் அந்த ஜீவசமாதியில் கிடைக்கும். ஜீவசமாதி என்பது உயிரோடிருக்கும் ஒரு மனிதனுக்கு சமமானதால், ஜீவசமாதிகளுக்கு கோவில்களை விடவும் ஆற்றலும் மரியாதையும் முக்கியத்துவமும் அதிகம்.

இந்த வாழ்க்கை அனுதினமும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது

இந்த வாழ்க்கை அனுதினமும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது
மனிதர்களுக்கு வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியாகவும், நிம்மதியாகவும், வசதியாகவும், வாழ்வதற்கும் முதல் தடையாக இருப்பது அவர்களின் மனதில் பதிந்துவிட்ட முன்முடிவுகளே. பெற்றோர்களின் சில நடவடிக்கைகளை வைத்து என் பெற்றோர்கள் இப்படிப்பட்டவர்கள் என்று பிள்ளைகளின் மனதில் ஒரு பதிவு உருவாகிறது. பிள்ளைகளின் சில செயல்களை வைத்து என் பிள்ளைகள் இவ்வாறானவர்கள் என்று பெற்றோர்களின் மனதில் ஒரு பதிவு உருவாகிறது.

கணவன் மனைவியிடத்திலும், மனைவி கணவனிடத்திலும், காணும் சில குறை நிறைகளை வைத்து அவர் அப்படிதான் என்று சில பதிவுகளை மனதினுள் உருவாக்குகிறார்கள். சிறு வயது முதலே சில உறவினர்களின் நடவடிக்கைகளையும் செயல்களையும் வைத்து உறவினர்கள் அனைவரும் இந்த குணாதிசயம் உடையவர்கள் அல்லது அந்த குணாதிசயம் உடையவர்கள் என்று மனதினுள் பதிவுகளை உருவாக்குகிறார்கள்.

நாளிதழ்களிலும், பத்திரிக்கைகளிலும், திரைப்படங்களிலும் காட்டப்படும் செய்திகளை வைத்து இந்த சமுதாயம் இப்படிப்பட்டதுதான் என்று ஒரு பதிவை மனதுக்குள் உருவாக்குகிறார்கள். இவ்வாறு சிறுவயது முதலாக மனதுக்குள் உருவாகும் சிறு சிறு பதிவுகளே பின் நாட்களில் பலரது வெற்றிக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் பெரும் தடையாக அமைகிறது.

சொந்தங்களுடனும், உறவுகளுடனும், நட்புகளுடனும் பழகுவதற்கு முன்பாக மனதுக்குள் ஒரு முன்முடிவினை வைத்துக்கொண்டு. அந்த பதிவின் கண்ணோட்டத்திலிருந்து அவர்களைப் பார்க்கப் பழகிக் கொண்டோம். அதைப்போல் செயல்களைச் செய்வதற்கு முன்பாகவும், காரியங்களைத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவும் மனதினில் இருக்கும் பதிவுகளை வைத்து, அந்த செயல் நடக்கும், நடக்காது, வெற்றி பெரும், தோல்வியடையும் என்று ஏதாவது ஒரு முன் முடிவுகளை உருவாக்கி வைத்துக் கொள்கிறோம்.

நேற்று நல்லவராக இருந்த ஒருவர் இன்று தீயவராக இருக்கலாம். நேற்று தீயவராக இருந்த ஒருவர் இன்று நல்லவராக இருக்கலாம். நேற்றைய உறவு இன்று பகையாகலாம், இன்றைய பகை நாளை நட்பாகலாம் . நேற்று போற்றிய உலகம் இன்று தூற்றலாம், நாளை மீண்டும் பாராட்டலாம். நேற்று உங்களால் இயலாத ஒரு காரியம் இன்று உங்களுக்கு இயன்றதாக இருக்கலாம். நேற்று தோல்வியைத் தந்த அதே முயற்சி இன்று வெற்றியைத் தரலாம்.

இந்த வாழ்க்கை அனுதினமும் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. நேற்று பார்த்த உலகம் இன்று இருப்பதில்லை, அது கடந்து சென்றுவிட்டது. நேற்று பார்த்த மனிதர்கள் இன்று இல்லை, அவர்களும் கடந்து சென்றுவிட்டார்கள். உங்கள் வாழ்க்கையில் எதையுமே நீங்கள் இரண்டு முறைகள் சந்திக்க முடியாது, வெற்றியோ தோல்வியோ , இன்பமோ, துன்பமோ, நேற்று நீங்கள் அனுபவித்தவை வேறு, இன்று அனுபவிப்பவை வேறு, நாளை அனுபவிக்கப் போகின்றவை வேறு.

ஜென் தத்துவம் சொல்கிறது “ஒரே ஆற்றில் இரண்டு முறை யாராலும் குளிக்க முடியாது” என்று. காரணம் ஆறு ஓடிக்கொண்டிருப்பதால் நீங்கள் வலது காலை நினைக்கும் போது இருந்த ஆறு இடது காலை நினைக்கும் போது இருக்காது, அது கடந்து சென்றுவிடும்.

அதைப் போன்றதுதான் வாழ்க்கை, நேற்று என்று நீங்கள் நினைக்கும் அனைத்துமே கடந்து சென்றுவிட்டவை, அவை மீண்டும் திரும்பமாட்டா. அதனால் கடந்த காலத்தை வைத்தும் முன் முடிவுகளை வைத்தும் உங்கள் நிகழ் காலத்தை இடைப் போடாதீர்கள்.

ஒரு காரியத்தை தொடங்குவதற்கு முன்பும், ஒரு செயலை செய்யும் போதும், மனிதர்களுடன் பழகும் போதும் நேற்றைய அனுபவங்களைக் கொண்டு இடைப் போடாதீர்கள். மனதில் இருக்கும் கடந்த கால நினைவுகளைக் கொண்டு முன்முடிவுகளுடன் இருப்பதுதான், பல உறவுகளும் பல முயற்சிகளும் தோல்வி அடைவதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது. நேற்று என்பவை வெறும் அனுபவங்கள் மட்டுமே அவை, இன்றைய வாழ்க்கையையே, நாளைய வாழ்க்கையையே நிர்ணயிக்கக் கூடாது.

நாம் கண் விழிக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் புதிதாகப் பிறக்கிறோம். ஒவ்வொரு நாளும் புதியது, ஒவ்வொரு நிமிடமும் புதியது. ஒவ்வொரு நாளையும் புதிதாகத் தொடங்குங்கள், இனி ஒவ்வொரு நாளும் உங்களுக்கு இன்பம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியான நாளாக அமையும்.

சுயத்தை அறிந்துகொள்வது எப்படி?

நான் யார்?
குறிப்பிட்ட வயதைத் தாண்டியதும் பெரும்பாலானோரின் மனதில் தோன்றும் கேள்வி, நான் யார்? நான் ஏன் பிறந்தேன்? நான் ஏன் இந்த மனிதப் பிறவி எடுத்தேன்? நான் ஏன் இந்த உலகுக்கு வந்தேன்? நான் எங்கிருந்து வந்தேன்? என்னை யார் படைத்தது? மரணத்துக்குப் பிறகு என்ன நடக்கும்?

இந்த கேள்விகளுக்குத் தர்க்க ரீதியாக பல பதில்களைக் கூறலாம். மத ரீதியாக பல பதில்களைக் கூறலாம். அறிவு ரீதியாகவும் பல பதில்களைக் கூறலாம். யார் எந்த பதிலைச் சொன்னாலும் எனக்குப் பிடித்த பதில் என்பது. நான் மனிதனாக வாழப்பிறந்தேன், மனிதப் பிறவி என்றால் என்னவென்ற அனுபவத்துக்காகப் பிறந்தேன், அவ்வளவுதான்.

நீ மனிதன் அல்ல, நீ இந்த உடல் அல்ல, நீ இந்த மனம் அல்ல, நீ ஒரு ஆத்மா, நீ அது, நீ இது என ஆளுக்கு ஒரு கருத்துச் சொல்வார்கள், அது உண்மையாகக் கூட இருக்காலாம், ஆனால் அந்த உண்மை அவர்களுக்குத்தான், உங்களுக்கு அல்ல. உங்களைப் பொறுத்த வரையில், உங்கள் அனுபவத்துக்கு, உங்கள் அறிவுக்கு எட்டியது, நீங்கள் ஒரு மனிதர் அவ்வளவுதான். அதற்கு மேல் என்னவெல்லாம் நீங்கள் உங்களைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் அது வேறு ஒருவரால் உங்களுக்குள் திணிக்கப்பட்டவை. அவை பெரும்பாலும் உங்களின் சொந்த அனுபவங்கள் அல்ல.

தன் சுயத்தை அறிவது எவ்வாறு?
ஆன்மீகத்தில் வளர்வதற்கும், தன்னை அறிவதற்கும் முதல் அடிப்படைத் தகுதி, எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று உணர்ந்து ஒப்புக்கொள்வது. எவன் ஒருவன் தன் மனதில் தன்னைப் பற்றிய எந்த ஒரு முன் முடிவோடு இருந்தாலும் அவன் ஆறாய் ஓடி கடலை அடைய முடியாமல், குட்டையாய் தேங்கிவிடுவான்.

மனித பிறப்பு பற்றி அடுத்தவர் சொன்னது, புத்தகத்தில் படித்து என அனைத்தையும் மறந்து, மனதை வெற்று காகிதமாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். காலம் அதில் அழகிய ஓவியங்கள் வரையும். வெறும் கோப்பையுடன் காத்திருங்கள், காலம் அதில் சுவையான தேநீர் ஊற்றும்.

ஆன்மீகத்தில் மிக முக்கியமான தகுதியே, காத்திருத்தல்தான். காத்திருங்கள், வெற்று காகிதத்தோடும், வெற்று கோப்பையோடும். நேரம் கனியும் போது இயற்கை அவற்றை நிரப்பிவிடும்.

புத்த மதத்தின் நம்பிக்கையின்படி, மனிதர்களின் பிறப்பும், இறப்பும், மறுபிறப்பும்


மரணத்துக்குப் பிறகு சுவர்க்கம், நரகம், மறுபிறப்பு, இயற்கையோடு இணைதல் என்று பல்வேறு நம்பிக்கைகள் உள்ளன; இருந்தும் மரணத்துக்குப் பிறகு என்ன நடக்கப்போகிறது? என்பதுதான் பெரும்பாலான மனிதர்களின் கவலையாக இருக்கிறது. குறிப்பாக முதியவர்களுக்கு. மரணம் என்றால் என்ன? மரணத்துக்குப் பிறகு என்ன நடக்கும்? என்பன போன்ற விசயங்கள் புரியாததால், பலருக்கு மரணம் என்றாலே உள்ளுக்குள் நடுக்கம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. மரணம் என்ற வார்த்தையைக் கூட உச்சரிக்க பலர் துணிவதில்லை.

பிறப்பு 
புத்த மதத்தின் கோட்பாடுகளின்படி, பிறப்பு, இறப்பு என்பது கர்ம கணக்கை அடிப்படையாகக் கொண்டே நடைபெறுகின்றன என்றும்; ஒவ்வொரு பிறப்பும் அந்த ஆன்மாவின் கர்ம கணக்குகளைச் சரி செய்யவும், செய்த பாவ புண்ணியங்களுக்கு அனுபவம் செய்யவுமே வழங்கப்படுகிறது என்றும் நம்பப்படுகிறது.

மரணம் 
ஒரு மனித உடல்  சீர்கெட்டுப் போனாலோ, விபத்தால் சிதைந்துப் போனாலோ, நோய்வாய்ப்பட்டு கெட்டுப் போனாலோ, முதுமையினால் சிதைந்தாலோ, அல்லது  உயிர் இனி இந்த உடலில் வாழ வழியில்லாமல் போகும்போது; உயிர் அந்த உடலை விட்டுப் பிரிந்துவிடுகிறது.

உடலைத் துறந்த உயிர் ஆன்ம லோகத்துக்குச் செல்லும். அங்கு அந்த ஆன்மாவின் பாவ புண்ணிய கணக்குகள் சரிபார்க்கப்பட்டு, அந்த ஆன்மா இந்த பூமியில் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப அடுத்த பிறவி கொடுக்கப்படும். அடுத்த பிறப்புக்கான சூழ்நிலை அமையும் வரையில் அந்த ஆன்மாவானது ஆன்ம லோகத்திலேயே தங்கியிருக்கும். ஒரு ஆன்மா இந்த பூமியில் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப சொர்கத்திலோ, நரகத்திலோ, ஆன்ம லோகத்திலோ, மற்ற கிரகங்களிலோ அல்லது மீண்டும் இந்த பூமியிலேயோ பிறக்க நேரிடும்.

மறுபிறப்பு
இந்த பூமியில் மறுபிறப்பு எடுக்கும் உயிர்கள் மீண்டும் மனித பிறப்புதான் எடுக்க வேண்டும் என்று எந்த கட்டாயமும் கிடையாது. அந்த ஆன்மாவின் பக்குவம் மற்றும் செயல்களுக்கு ஏற்ப மனிதப் பிறவி அமையலாம். அல்லது மீன்கள், பறவைகள், விலங்குகள் போன்ற பிறவிகளும் அமையலாம், அந்த ஆன்மாவின் பக்குவத்தைப் பொறுத்து அடுத்த பிறவிகள் அமையும். விலங்குகளாக பிறவி எடுத்த மனித ஆன்மாக்கள் அடுத்த பிறவியில் மீண்டும் மனிதப் பிறவி எடுக்க வாய்ப்புகள் உள்ளன.

மனித பிறப்பெடுத்துவிட்ட ஆன்மாக்கள் மீண்டும் கீழ் பிறப்பு எடுக்க மாட்டார்கள் என்ற கோட்பாட்டை புத்தர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. பிறப்பும் வாழ்க்கையும் ஆன்மாக்களுக்கு பயிற்சியாக இருப்பதால் அந்த ஆன்மாவானது பக்குவமடையும் வரையில் மீண்டும் மீண்டும் எந்த உயிரினமாக வேண்டுமானாலும்  பிறப்பெடுக்கும் என்கிறார்.

விலங்குகளில் இயல்புக்கு மீறிய அறிவும், ஆற்றலும் உடைய விலங்குகளைப் பற்றியும், மனிதர்களுடன் நெருங்கிப் பழகும் விலங்குகளைப் பற்றியும், நாம் படித்திருப்போம் அல்லது கேள்விப் பட்டிருப்போம். இதற்குக் காரணம் அந்த விலங்குகள் முந்தைய பிறவிகளில் மனிதனாகப் பிறந்து இப்போது விலங்காக பிறவி எடுத்ததாகக் கூட இருக்கலாம்.

இப்போது தீய செயல்களைச் செய்யும் மனிதர்களும், மற்ற மனிதர்களைக் கெடுத்து, ஏமாற்றி வாழும் மனிதர்களும், அடுத்த மனிதர்களுக்கு துரோகம், வஞ்சகம் செய்பவர்களும் அடுத்த பிறவியில் விலங்குகளாக, அதுவும் அழுக்கில் வாழக்கூடிய பெருச்சாளி, பன்றி, தெரு நாய், கறுப்பான் பூச்சி, போன்ற விலங்குகளாக பிறக்கக் கூடும் என்று புத்த மதம் கூறுகிறது.

கௌதம புத்தர் 600,000 ஆண்டுகளாக பல்வேறு பிறவிகளை எடுத்து  இந்த பூமியில் வாழ்ந்ததாகவும், நிர்வாணா என்ற முக்தி நிலையை  அடைந்து பிறவி சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டதாகவும் கூறுகிறார்.

மறுபிறவி என்று ஒன்று இருந்தால் அதிலிருந்து விடுபடும் வழிமுறை என்று ஒன்று இருக்க வேண்டும் அல்லவா?. பிறவி சுழற்சியிலிருந்து விடுபடும் ஒரே வழி, பற்றில்லாமல் வாழ்வது மட்டுமே. இந்த வாழ்கையில் எந்த பற்றுதலும் இல்லாமல் வாழ்பவர்களுக்கு அடுத்த பிறவி அமைவதில்லை.

ஆன்மீகம் என்றால் என்ன?

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் வாழ்கையில் பலவகையான ஆசைகள், தேடுதல்கள் இருக்கும். அவன் வாழ்க்கையின் இலட்சியமாக எவற்றை எண்ணுகிறானோ அவற்றை அடையத் துடிப்பான், அவற்றை அடைந்த பின்னர் புதிய தேவைகளை உருவாக்குவான். அவற்றையும் அடைந்துவிட்டால் மீண்டும் புதிய ஆசைகள் உருவாகும். மனிதர்களின் ஆசைகளுக்கும், தேவைகளுக்கும் முடிவே இருக்காது. மனிதர்கள் ஆசைகளின் பின்னாலும் கற்பனைகளின் பின்னாலும் ஓடிக்கொண்டே இருப்பார்கள்.

மனித வாழ்க்கையின் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்துக்குப் பிறகு; தான் தேடிய எதுவுமே உண்மையில்லை, தான் தேடிய அனைத்துமே அழியக்கூடியவை என்று மனிதர்கள் உணரும் தருணத்தில்; மரணம் அவர்களை நெருங்கிவிடுகிறது. இறுதிவரையில் மனித பிறப்பின் நோக்கம் அறியாமலேயே வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்கிறார்கள்.

ஏன் பிறந்தோம்? ஏன் மனிதனாகப் பிறந்தோம்? ஏன் வாழ்கிறோம்? ஏன் மரணிக்கிறோம்?. மரணத்துக்குப் பிறகு எங்கே செல்கிறோம்?. மரணத்துக்குப் பின்பாக என்ன நடக்கும்?. எப்படி எந்த கேள்விக்கும் விடை தெரியாமல், அறியாமல் அலைந்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்களை நெறிப்படுத்த உருவானதே ஆன்மீகம். மனித அறிவுக்கு எட்டாத விசயங்களுக்கும், மனிதனுக்கு உருவாகும் சூட்சமத்தைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கும் விடைக்கான வழி சொல்வதுதான் ஆன்மீகம்.

ஆன்மீகம் என்பது ஒரு மதம் சார்ந்த விசயமல்ல. மதத்தில் ஆன்மீகம் உண்டு, ஆனால் ஆன்மீகத்தில் மதமில்லை. தன்னை, தன் சுயத்தை அறியும் வழிமுறையே ஆன்மீகம். ஆன்மீகத்தை நம் முன்னோர்கள், மனிதர்களின் பக்குவ நிலைகளுக்கு ஏற்ப நான்கு நிலைகளாகப் பிரித்தார்கள். பக்தி, கர்மம், கிரியை, ஞானம் என்று நன்கு வழிமுறைகள் உண்டு. இவற்றில் உயர்வு தாழ்வு என்று பிரிவினைகள் கிடையாது, ஒன்றாவது இரண்டாவது என்ற படிநிலைகள் கிடையாது, மனிதர்களின் மனநிலைக்கு ஏற்ப அவர்களுக்கு உகந்த பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

இந்த உலகத்தில் எதைப் பற்றிக் கேட்டாலும் மனிதர்களுக்குத் தெரியும், கணினி, அறிவியல், பூலோகம், மருத்துவம், கணிதம் என எல்லாவற்றையும் தெரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள், ஆனால் மனிதன் என்பவன் யார் என்பது மட்டும் மனிதர்களுக்குத் தெரியாது. அதைத் தேடி அடையத் துணிவில்லாமல், அடுத்தவர்களின் அனுபவங்களையும், கட்டுக் கதைகளையும் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இதில் வேடிக்கையான விசயம் என்னவென்றால், தான் யார் என்பதையே அறியாத மனிதர்கள்; தங்களின் குழந்தைகளுக்கு தங்களின் அறியாமையை புகுத்துகிறார்கள். தாங்கள் எவற்றை உண்மை என நம்புகிறார்களோ அவற்றை தங்களின் குழந்தைகளுக்கும் புகட்டுகிறார்கள். அதனால் அந்த குழந்தைகளும் அறியாமையுடன் வளர்க்கிறார்கள். நாமும் அந்த செயலை பின்பற்றாமல் நம் பிள்ளைகளுக்கு சிந்திக்கவும் கேள்விகள் கேட்கவும் கற்றுத்தர வேண்டும். சிந்திக்க கேள்விகள் கேட்க தூண்ட வேண்டும். தன்னை பற்றிய உண்மைகளை தன் சுய அறிவைக் கொண்டு அறிவது மட்டுமே ஆன்மீகமாகும்.


மனிதர்களின் பிறப்பில் வேற்றுமைகளும் ஏற்ற தாழ்வுகளும் இருப்பது ஏன்?

மனிதர்களின் பிறப்பில் வேற்றுமைகளும் ஏற்ற தாழ்வுகளும் இருப்பது ஏன்? சில மனிதர்கள் வசதியான குடும்பத்திலும், மனிதர்கள் ஏழ்மையான குடும்பத்திலும் பிறப்பது ஏன்? அறிவு, திறமை, புத்திக் கூர்மை, நிம்மதி, மகிழ்ச்சி, ஆரோக்கியம், உடல் அமைப்பு, செல்வம், அத்தனையும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் மாறுபடுவது ஏன்?

புத்தர் விளக்கும் கர்மா கோட்பாடுகள்

கர்மவினை என்பது என்ன?
கர்மா மற்றும் வினை இந்த இரண்டு சொற்களுக்கும் ஒரே பொருள்தான், மொழிகள் மட்டுமே மாறுபடுகின்றன. கர்மா என்ற சமஸ்கிருத சொல்லுக்கு, கருமம், செயல் அல்லது வினை என்று பொருள்படும். மனிதர்கள் செய்யும் செயல்களை தான் கர்மா என்ற சொல் குறிக்கிறது. யார் எந்த செயலை செய்தாலும் அதற்கான விளைவு என்று ஒன்று இருக்கும். அனைவரும் அவர் அவர் செய்த செயலுக்கான பலனை அனுபவித்தே தீரவேண்டும். பலன் நன்மையானதா? தீமையானதா? என்பது செய்த செயலை பொறுத்தே அமைகிறது. செய்த செயல்களின் காரணமாக விளையும் விளைவுகளுக்கு ரிபக்க என்று பெயர்.

கர்மா என்பது உண்மையில் உண்டா இல்லையா?
மனிதர்களின் மனதில் பதிவாகும் அனைத்துமே கர்மாக்கள் தான். ஒருவர் சுய நினைவோடு செய்யும் அனைத்துமே கர்மாக்கள் தான். அவற்றிற்கு பிரதிபலன்கள் நிச்சயமாக உருவாகும். தன் சுய உணர்வு இல்லாமல் தவறுதலாக செய்த செயல்களுக்கு கர்மகணக்கு கிடையாது. மனப்பதிவுகள் உருவாகவில்லை என்றாலும் கர்மா கிடையாது. உதாரணத்துக்கு பற்றற்ற துறவிகள் பற்றில்லாமல் செய்யும் செயல்களுக்கு கர்மா கிடையாது. தவறுதலாக சிறு உயிர்களை மிதித்துவிட்டால் கர்மா கிடையாது.

பலருக்கு கர்மா என்று ஒன்று உள்ளதா? கர்மகணக்கு என்று ஏதாவது உள்ளதா? என்ற குழப்பமும் சந்தேகமும் இருக்கும். சிலர் கர்மா என்பது இந்து, புத்த, சமன மதங்கள் சம்பந்தபட்டது என்றும் எண்ணுகிறார்கள். உண்மையில் கர்மா என்பது செய்யும் செயலும் அதன் விளைவுகளும் தான். மனிதர்கள் புரியும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு விளைவு நிச்சயமாக உருவாகும் என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்ததே. மனிதர்கள் செய்யும் செயல்களினால் உருவாகும் சூட்சமமான விளைவுகளை தான் கர்மகணக்கு என்றழைப்பார்கள்.

கர்மாவின் விளைவுகள்
கர்மாவின் விளைவுகள் இவ்வாறுதான் இருக்கும் என்பதை யாராலும் விலக்கிவிட முடியாது. இயற்கையின் கணக்குகளை யாரும் கணக்கிடவோ கணித்திடவோ இயலாது. கர்மத்தின் விளைவுகள் மட்டும் இன்று வரையில் யாருக்கும் தெரியாது. இது சரி, இது தவறு என்று மனிதர்கள் போடும் கணக்குகளுக்கும், இயற்கையின் கர்ம கணக்குகளுக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது.

மந்திரத்தால் மாங்காய் காய்க்காது
அந்த யோகம் செய்யுங்கள், இந்த மந்திரம் சொல்லுங்கள், அந்தக் கோயிலுக்கு செல்லுங்கள், இந்த இடத்துக்குச் செல்லுங்கள், அந்த கயிறு கட்டுங்கள், வீட்டில் அதை மாட்டுங்கள், கர்மா கழிந்துவிடும் என்று சொல்லுவதில் அணுவளவும் உண்மை இல்லை.

யாராக இருந்தாலும். செய்த செயலுக்கான பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும். யாருக்கும், எவ்வளவு பெரிய ஆளாக இருந்தாலும், எந்த சலுகைகளும் வழங்கப்பட மாட்டாது.

கர்மாவை வெல்லும் ஒரே வழி
கருடன் பறக்க காற்றின் வேகம் தடையாக இருக்கும் போது, கருடன் மேகத்துக்கு மேலே சென்றுவிடுமாம். மேகத்தின் மேலே, காற்றின் இடைஞ்சல்கள் இன்றி சுதந்திரமாய் பறக்குமாம். அதைப் போன்றே கடலில் கொந்தளிப்புகள் உண்டாகும் வேளைகளில் கடல் வாழ் உயிரினங்கள், ஆழ்கடலுக்குள் சென்றுவிடுமாம். அங்கு பாதுகாப்பாக இருக்குமாம்.

இறை பக்தியில் முழுமையாக தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டு, அல்லது ஆன்மீகத்தில் ஈடுபட்டு மேலே சென்றுவிட வேண்டும். அல்லது பற்றற்ற வாழ்க்கையை வாழ்ந்து ஆழமாக சென்றுவிட வேண்டும். இவைதான் கர்மாவை மற்றும் வழிகள், வேறு வழிகள் கிடையாது. கடவுளைத் தவிர யாராலும் கர்மாவை மற்ற இயலாது, முடியும் என்றாலும் கடவுள் அதை செய்யமாட்டார்.

அவர் அவர் விதைத்ததை அவர் அவர் அறுவடை செய்தே ஆகவேண்டும். மனிதர்களின் விதைப்பு மனதில் தான் தொடங்குகிறது அதனால் மனதை பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மனமில்லாதவர்களுக்கு கர்மகணக்கு கிடையாது
கர்மா மனதின் மூலமாகவும், சூட்சமமாகவும் செயல்படுகிறது. மனதைத் தெளிவு படுத்தி சுத்தமாக வைத்திருந்தால் மட்டுமே, பழைய கர்மாக்களின் தாக்கத்தில் இருந்து தப்பிக்கலாம். மற்றபடி அனைவரும் செய்ததை அனுபவித்தே ஆகாவேண்டும். பற்று அறுத்தவர்களுக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு. கர்மா மனதிலிருந்து செயல்படுவதால், மனம் இல்லாதவர்களுக்கு கர்மா கிடையாது.

புத்தர் சொல்லும் கர்மா
புத்தர் சொல்கிறார், அவர் அவர் செய்த செயல்களின் பலன்கள் (கர்மபலன்கள்) காளைகள் பூட்டப்பட்ட மாட்டுவண்டியைப் போன்றது. மனிதர்கள் தான் காளைகள் அவர்கள் செய்த செயல்கள்தான் வண்டி. காளைகள் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் வண்டி சுயமாக பின் தொடரும் என்கிறார்.

கர்மாவில் இருந்து தப்பிக்க
வாழ்நாள் முழுவதும் நிம்மதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் வாழ வேண்டுமா?. மனதறிந்து யாருக்கும் எந்த தீங்கும் செய்யாதீர்கள். மனிதன், மிருகம், நீர்வாழ் உயிரினங்கள், பூச்சிகள், தாவரங்கள், இயற்கை, என யாருக்கு தீங்கு செய்தாலும், கண்டிப்பாக பலனை அனுபவித்தே ஆகா வேண்டும்.

குறள் 317:
எனைத்தானும் எஞ்ஞான்றும் யார்க்கும் மனத்தானாம், மாணாசெய் யாமை தலை.

எந்த சூழ்நிலையிலும், எந்த உயிருக்கும், உடலாலும் மனதாலும் ஒரு சிறிய தீக்கு கூட செய்யாமல் இருப்பது தான் சிறப்பான செயலாகும்.


மெய் ஞானம் என்பது என்ன?

ஞானம் என்பது என்ன? அதை எவ்வாறு அடைவது? என்று பலருக்கு கேள்விகள் இருக்கலாம். ஞானம் அடைவதற்கு பல வகையான முயற்சிகளையும், பயிற்சிகளையும், பலர் மேற்கொண்டு வந்துள்ளனர். இதில் எத்தனை பேர் வெற்றி பெற்றார்கள் என்பதை பார்த்தால், மிக சொற்பமான நபர்கள் மட்டுமே ஞானம் அடைந்துள்ளனர். ஞானம் என்பது அடைவதற்கு மிக கடுமையான விஷயமா என்றால் நிச்சயமாக கிடையாது.

ஞானமடைய முயற்சி செய்த பலர் இறுதி வரையில் எதையுமே அடையாமல் மரணித்ததற்கு காரணம், பலர் ஞானம் என்பது ஏதோ ஒரு வித்தை அல்லது ஒரு சக்தி என்று எண்ணுகிறார்கள். ஞானம் என்பது அடையக்கூடிய ஒரு விஷயம் அல்ல. ஞானம் என்பது ஒரு தெளிவு நிலை மட்டுமே என்பது உணராததால், அவர்கள் ஞானத்தை தேடிக்கொண்டே இருந்துவிட்டார்கள்.

உண்மையான ஞானம் என்பது என்னவென்று சொல்லட்டுமா? “அடைவதற்கு இந்த உலகில் எதுவுமே கிடையாது” என்பதை உணரும் தெளிவு நிலைதான் ஞானம்.

உதாரணத்துக்கு இந்தியக் கலாச்சாரத்தில் துறவிகளை, மிகவும் மரியாதையுடனும், மதிப்புடனும் நடத்துவார்கள். இந்தியாவில் மட்டுமின்றி உலகம் முழுவதும் துறவிகள் மிகவும் மதிக்கப்படுகின்றனர். இதற்குக் காரணம் மனித வாழ்க்கையில் மனிதன் அடையக்கூடிய உச்சக்கட்ட தெளிவான, உச்சக்கட்ட ஞானமான, துறவு என்பதை அவர்கள் அடைந்து விட்டார்கள். துறவு என்பது என்னவென்றால், இந்த உலகில் எதுவுமே நிரந்தரம் இல்லை, எதுவுமே உண்மை இல்லை, என்ற ஞானத்தை பெறுவது தான் துறவு. குடும்பத்தை விட்டுவிட்டு காட்டுக்கு செல்வதோ, பிச்சை எடுப்பதோ ஆசிரமத்தில் சேருவதோ, துறவு அல்ல. புத்தர் குடும்பத்தை விட்டுச் சென்றாரே, பிச்சை எடுத்தாரே, காட்டில் வாழ்ந்தாரே என்று கேட்பவர்களுக்கு சொல்கிறேன்; நாம் புத்தர் அல்ல.

குடும்பத்தைத் துறந்து, பிச்சை எடுத்து, காட்டில் வாழ்ந்த புத்தர் யாரையுமே அவ்வாறு செய்ய சொல்லவில்லை. புத்தர் ஞானம் அடைவதற்கு முன்பாக புத்த மதத்தில் சேர்ந்து, அப்போது புத்த மதத்தில் இருந்த வழக்கமான துறவு வாழ்க்கையைத் தான் அவர் பின்பற்றினாரே ஒழிய; காட்டில் வாழும் துறவு முறை என்பது புத்தர் உருவாக்கியது அல்ல. புத்தர் ஞானம் அடைந்த பின்பு மக்களோடு மக்களாக நாட்டில் தான் வாழ்ந்தார். குடும்பத்துடன் வாழ்ந்தாலும், சமுதாயத்தில் இருந்தாலும், தான் ஒரு தனி உயிர் என்ற உணர்வுடன் வாழ்வது தான் துறவு.

இந்த உலக ஆசைகளுக்கு அடிமையாகி, மன இச்சைகளை, தீர்த்துக் கொள்ள, இந்த வாழ்க்கையை பயன்படுத்தாமல். இந்த வாழ்க்கையில் பற்று வைக்காமல், அடுத்த பிறவியை நோக்கி பற்றில்லாமல் முன்னேறுவதுதான்; மிக உயரிய ஞானமாக இருப்பதால்; அந்த ஞானத்தை அடைந்த துறவிகளை இந்திய சமுதாயம் மிகவும் மதித்துப் பாராட்டியது.

மீண்டும் ஞானத்துக்கு வருவோம். ஞானம் என்பது அடையக்கூடிய ஒரு பொருளோ பயிற்சி செய்ய வேண்டிய ஒரு விஷயமோ கிடையாது. ஞானம் அடைவது எவ்வாறு என்று பார்த்தால், ஞானம் அடைவது முதலில் நம்மில் இருந்துதான் தொடங்க வேண்டும். இறைவன் நம் உடலை எவ்வாறு படைத்திருக்கிறார், என்பதை முதலில் கவனிக்க வேண்டும். உணர வேண்டும், ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும். மனம், புத்தி, மற்றும் உயிர் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

அடுத்ததாக நம்மை சுற்றி இருக்கும் மனிதர்கள், நம் குடும்பத்தார்கள், உறவினர்கள், நண்பர்களை ஆராய வேண்டும். அவர்கள் எவ்வாறு படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்? என்னென்ன குணாதிசயங்களுடன் படைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்? அவர்கள் எப்படி வாழ்கிறார்கள்? அவர்களுக்கும் நமக்கும் என்ன உறவுகள் ஏற்படுகின்றன? எப்படி ஏற்படுகின்றன? என்ன உணர்வுகள் ஏற்படுகின்றன? ஏன் அந்த உணர்வுகள் ஏற்படுகின்றன? இவையெல்லாம் ஏன் ஏற்படுகின்றன என்பதை சிந்திக்க வேண்டும், ஆராய வேண்டும்.

அடுத்ததாக நம்மை சுற்றி இருக்கும் விலங்குகள். அவை எவ்வாறு படைக்கப்பட்டிருக்கின்றன? அவை எவ்வாறு வாழ்கின்றன? எவ்வாறு அன்பு கொள்கின்றன? என்பன போன்ற விஷயங்களை ஆராய வேண்டும்.

அடுத்ததாக இயற்கை. மரம், செடி, கொடி, தாவரங்கள், பூச்செடி போன்றவற்றை கவனிக்க வேண்டும். பூக்கள் எவ்வாறு மலர்கின்றன? இலைகள் எவ்வாறு காய்கின்றன? காய்ந்த இலைகள் எவ்வாறு உதிர்கின்றன? அதன் வேர்கள் எவ்வாறு ஆழமாகச் செல்கின்றன? போன்றவற்றை கவனிக்க வேண்டும், ஆராயவேண்டும்.

அடுத்ததாக வானம், பூமி, நிலா, சூரியன், கோள்கள், நட்சத்திரங்கள், போன்றவை, எவ்வாறு படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன? அவை எவ்வாறு இயங்குகின்றன? என்பதை உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.

ஞானம் அடைய ஒரே வழி, நம்மை சுற்றி இருக்கும் அத்தனை உயிர்களும், அத்தனை படைப்புகளும், எவ்வாறு படைக்கப்பட்டன, என்பதை உணர்ந்து கொள்வதுதான்! அறிந்து கொள்வதில்லை. மீண்டும் சொல்கிறேன் அறிந்துகொள்வது அனைவராலும் முடியும், உணர்வுதான் ஞானம். அறிந்து கொள்வதற்கும் உணர்ந்து கொள்வதற்கும் என்ன வித்தியாசம் என்றால் உடலுக்கும் உயிருக்கும் உள்ள வித்தியாசம்

ஒரு பூனை எவ்வாறு வாழ்கிறது என்பதை யார் வேண்டுமானாலும் பார்த்து அல்லது படித்து தெரிந்து கொள்ளலாம் ஆனால் பூனையாக பிறப்பு எடுத்தால் மட்டுமே பூனை என்றால் என்ன என்பதை ஒரு உயிரால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.

எதையாவது அடைவதல்ல ஞானம் “அடைவதற்கு இந்த உலகில் எதுவுமே இல்லை என்ற தெளிவுதான் ஞானம்”. அறிந்து கொள்வது அறிவு உணர்ந்து கொள்வது ஞானம்.

Image by Marisa04 from Pixabay

மனிதர் எதை தேடி ஓடி கொண்டிருக்கிறார்கள்?

ஜப்பானின் ஜென் மார்க்கத்தில் ஒரு அருமையான தத்துவம் இருக்கிறது. “நீங்கள் மலையின் மீது காணும் ஞானம் கீழிருந்து எடுத்துச் சென்றது தான்” என்பதுதான் அந்த தத்துவம். இதன் பொருள் “ஞானத்தை நீங்கள் எங்கேயும் தேடி கண்டுபிடிக்க முடியாது” என்பதாகும். அதைப் போல் நீங்கள் ஞானத்தை தேடி எங்கும் செல்லத் தேவையில்லை அது உங்களுக்குள் தான் இருக்கிறது என்றும் பொருளாகும்.

இந்த உலகத்தில் பரம ஏழைகள் முதல் மிகப்பெரும் கோடீஸ்வரர்கள் வரையில். அடிமைகள் முதல் உயரிய அதிகாரத்திலுள்ளவர்கள் வரையில் அனைவருக்கும் உள்ளத்தில் ஒரு தேடல் இருந்துக்கொண்டே இருக்கும். பெரும்பாலான நேரங்களில் பெரும்பாலான நபர்களுக்கு அவர்கள் என்ன தேடுகிறார்கள்? ஏன் தேடுகிறார்கள்? என்பது விளங்குவதில்லை. ஆனால் மனம் எதையோ தேடி அலைகிறது என்பது மட்டும் விளங்கும். மனதில் எப்பொழுதும் ஒரு வெறுமை இருக்கும். எதை கொடுத்தாலும் மனம் திருப்தி அடையாது.

எனக்கு 14 வயது இருக்கும்போது எனக்குள் தேடல்கள் தொடங்கின. நான் யார்? நான் ஏன் பிறந்தேன்? ஏன் இந்த பூமிக்கு வந்தேன்? எங்கிருந்து இந்த பூமிக்கு வந்தேன்? பிறப்பதற்கு முன்பாக எங்கிருந்தேன்? மரணத்துக்கு பின்பாக என்ன நடக்கும்? என்னை யாராவது படைத்தார்களா? படைத்திருந்தால் என்னை ஏன் படைத்தார்கள்? இறைவன் என்று ஒருவர் உண்டா? சொர்க்கம் நரகம் என்பவை இருக்கின்றனவா? சொர்க்கம் நரகம் என்பவை இருந்தால் நான் தவறு செய்ய எல்லா வாய்ப்புகளையும் சக்தியையும் கடவுளே கொடுத்துவிட்டு அந்த தவற்றை செய்த பிறகு என்னை ஏன் நரகத்தில் போட வேண்டும்? மனிதர்கள் எந்த தவறும் செய்யாமல் ஒழுக்கமாக வாழக்கூடிய வகையில் இறைவனால் அவர்களை படைக்க முடியுமா? முடியாதா? முடியுமென்றால் ஏன் அவ்வாறு படைக்கவில்லை?

இன்னும் பல நூறு கேள்விகள் என்னுள் எழுந்தன அந்த கேள்விகளுக்கு விடை தேடி பயணித்ததில் பலவற்றை கற்றுக் கொண்டேன். சில தெளிவுகளை அடைந்தேன். அவற்றிலிருந்து சிலவற்றை தான் இந்த இணையதளத்தின் மூலமாக உங்களுடன் பகிர்ந்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.

மனம்தான் மனிதனின் அனைத்து துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்று கூறுவார்கள். இவ்வாறு சொல்வதற்கு காரணம் மனிதர்களின் மனம் எதிலும் திருப்தி அடைவதில்லை. மனம் பெரும்பாலான நேரங்களில் திருப்தி அடையாமல் மேலும் மேலும் தேடி அலைவதற்கு காரணம் நாம் மனதை புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பது தான். மனம் எதை நாடுகிறது? எதைத் தேடுகிறது? என்று தெளிவாக கவனித்து புரிந்து கொள்ளாமல். நம் மனதில் இருக்கும் பதிவுகளின் அடிப்படையிலும், நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையிலும், வாழ்க்கை முறைகளின் அடிப்படையிலும், மனதை திருப்திப்படுத்த முயலும்போது மனம் ஒருகாலும் திருப்தி அடைவதில்லை.

நம் உயிரில் ஒரு தேடல் தொடங்கும்போது அல்லது ஒரு தேடல் உருவாகும்போது மனம் அதற்கு உறுதுணையாக சேர்ந்து செயல்படுகிறது. உயிரின் தேவைகளை, தேடல்களை பூர்த்தி செய்யாமல் நம் இச்சைகளை மட்டும் பூர்த்தி செய்ய முயல்வதனால், மனம் திருப்தி அடையாமல் மேலும் மேலும் தேடி அலைந்துக் கொண்டிருக்கிறது. நம் மனதிலும் அமைதி குறைகிறது. எந்த ஒன்றை சிந்திக்கும்போது, நினைத்துப் பார்க்கும்போது, அனுபவிக்கும்போது, வாசிக்கும்போது மனம் மகிழ்ச்சிக்கு பதிலாக அமைதியை அடைகிறதோ அதுதான் உண்மையில் உங்கள் உயிர் தேடும் பொருள் என்று அர்த்தம். மனதுக்கு அமைதியையும் சமாதானத்தையும் அளிப்பவை மட்டுமே மனம் தேடும் உண்மையான பொருளாகும்.