எதனால் மனிதர்கள் எதிலும் திருப்தி அடைவதில்லை?

எவ்வளவு வசதிகள் நம்மிடம் இருந்தாலும் இல்லாததை மட்டுமே நம் மனம் நினைக்கின்றதே, தேடுகின்றதே ஏன்?

என்னிடம் இருப்பது போதவில்லை என்ற எண்ணம் மறையாமல், இருப்பதைக் கொண்டு திருப்தி அடையாமல் மேலும் மேலும் செல்வம் சேர்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் பலர் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். எங்கு ஓடுகிறார்கள்? எதைத் தேடுகிறார்கள்? என்பது ஓடுபவர்களுக்கே பெரும்பாலும் தெரிவதில்லை.

குழந்தைகளுக்கு ஐம்பது காசு மிட்டாய் வழங்கும் மகிழ்ச்சியை, திருப்தியை பெரியவர்களுக்கு ஐந்து சவரன் நகை வழங்குவதில்லையே ஏன்? பல காலம் ஆசைப்பட்டு சிறுக சிறுக பணம் சேர்த்து ஒரு தங்கச் சங்கிலி வாங்கினாலும், அந்த கடையில் பார்த்த தோட்டையும் சேர்த்து வாங்கி இருக்கலாமே என்ற ஏக்கம் உருவாகிறதே ஒழிய, வாங்கிய சங்கிலியை நினைத்து மனம் மகிழ்வதில்லையே ஏன்?

கடின உழைப்புக்குப் பிறகு வீடு கட்டி குடி புகுந்தாலும் சில மாதங்களிலேயே, இந்த வீட்டை அப்படி கட்டியிருக்கலாம், இப்படி கட்டியிருக்கலாம், அந்த இடத்தில் கட்டியிருந்தால் இன்னும் வசதியாக இருந்திருக்கும் என்ற எண்ணங்கள் உருவாவது எதனால்?

நம்மிடம் கார், பைக் இருந்தாலும் அடுத்தவர் பயன்படுத்தும் வாகனங்கள் நம்மை அதிகம் கவர்வதேன்? நாம் சிறுவர்களாக இருந்தபொழுது ஒரு மிட்டாய், ஒரு பொறி உருண்டை, ஒரு தேங்காய் கீற்று கொடுத்த மனத் திருப்தி, தற்போது எதிலுமே கிடைப்பதில்லையே ஏன்?

மனம் எதிலும் திருப்தி அடையாமல் ஓடிக்கொண்டே இருப்பதற்கு ஒரே காரணம், நாம் நிகழ்காலத்தில் வாழ்வதில்லை. கடந்த காலத்திலோ அல்லது எதிர் காலத்திலோ நமது வாழ்க்கையைத் தொலைத்து விடுகிறோம்.

கடந்த காலத்திலோ எதிர் காலத்திலோ வாழ்வது என்பது சூதாடுவதைப் போன்றது, பெரும்பாலும் யாரும் வெற்றி பெறுவதில்லை. இந்த முறை தோற்றாலும், அடுத்த முறை வெற்றி பெற்றுவிடுவோம் என்ற மாயை மட்டுமே மிஞ்சும். கற்பனைகளையும் மாயையையும் துரத்திக்கொண்டு ஓடுவதனால் மனம் திருப்தி அடையாமல், அலைந்துகொண்டே இருக்கிறது.

Post a Comment

இந்த கட்டுரை தொடர்பான தங்களின் கருத்துக்களை மிகவும் எதிர்பார்க்கிறேன். கேள்வி, சந்தேகம், திருத்தம் மற்றும் கருத்துக்களை இங்கு பதிவு செய்யவும்.