சுயத்தை அறிந்துகொள்வது எப்படி?

நான் யார்?
குறிப்பிட்ட வயதைத் தாண்டியதும் பெரும்பாலானோரின் மனதில் தோன்றும் கேள்வி, நான் யார்? நான் ஏன் பிறந்தேன்? நான் ஏன் இந்த மனிதப் பிறவி எடுத்தேன்? நான் ஏன் இந்த உலகுக்கு வந்தேன்? நான் எங்கிருந்து வந்தேன்? என்னை யார் படைத்தது? மரணத்துக்குப் பிறகு என்ன நடக்கும்?

இந்த கேள்விகளுக்குத் தர்க்க ரீதியாக பல பதில்களைக் கூறலாம். மத ரீதியாக பல பதில்களைக் கூறலாம். அறிவு ரீதியாகவும் பல பதில்களைக் கூறலாம். யார் எந்த பதிலைச் சொன்னாலும் எனக்குப் பிடித்த பதில் என்பது. நான் மனிதனாக வாழப்பிறந்தேன், மனிதப் பிறவி என்றால் என்னவென்ற அனுபவத்துக்காகப் பிறந்தேன், அவ்வளவுதான்.

நீ மனிதன் அல்ல, நீ இந்த உடல் அல்ல, நீ இந்த மனம் அல்ல, நீ ஒரு ஆத்மா, நீ அது, நீ இது என ஆளுக்கு ஒரு கருத்துச் சொல்வார்கள், அது உண்மையாகக் கூட இருக்காலாம், ஆனால் அந்த உண்மை அவர்களுக்குத்தான், உங்களுக்கு அல்ல. உங்களைப் பொறுத்த வரையில், உங்கள் அனுபவத்துக்கு, உங்கள் அறிவுக்கு எட்டியது, நீங்கள் ஒரு மனிதர் அவ்வளவுதான். அதற்கு மேல் என்னவெல்லாம் நீங்கள் உங்களைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தாலும் அது வேறு ஒருவரால் உங்களுக்குள் திணிக்கப்பட்டவை. அவை பெரும்பாலும் உங்களின் சொந்த அனுபவங்கள் அல்ல.

தன் சுயத்தை அறிவது எவ்வாறு?
ஆன்மீகத்தில் வளர்வதற்கும், தன்னை அறிவதற்கும் முதல் அடிப்படைத் தகுதி, எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று உணர்ந்து ஒப்புக்கொள்வது. எவன் ஒருவன் தன் மனதில் தன்னைப் பற்றிய எந்த ஒரு முன் முடிவோடு இருந்தாலும் அவன் ஆறாய் ஓடி கடலை அடைய முடியாமல், குட்டையாய் தேங்கிவிடுவான்.

மனித பிறப்பு பற்றி அடுத்தவர் சொன்னது, புத்தகத்தில் படித்து என அனைத்தையும் மறந்து, மனதை வெற்று காகிதமாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். காலம் அதில் அழகிய ஓவியங்கள் வரையும். வெறும் கோப்பையுடன் காத்திருங்கள், காலம் அதில் சுவையான தேநீர் ஊற்றும்.

ஆன்மீகத்தில் மிக முக்கியமான தகுதியே, காத்திருத்தல்தான். காத்திருங்கள், வெற்று காகிதத்தோடும், வெற்று கோப்பையோடும். நேரம் கனியும் போது இயற்கை அவற்றை நிரப்பிவிடும்.

No comments:

Post a Comment